Bhajan (भजन) अवधी • Awadhi
आजु उनीदे आए मुरारी।आलसवंत सुभग लोचन सखि छिन मूँदत, छिन देत उघारी ॥मनहुँ इंद ु पर खंजरीट दोउ कछुक अरुन बिधि रचे सँवारी।कुटिल अलक जनु मार फंद कर गहे सजग ह्वै रह्यो सँभारी ॥मनहुँ उड़न चाहत अति चंचल पलक पंख छिन देत पसारी।नासिक कीर, बचन पिक सुनि करि संगति मनु गुनि रहत बिचारी ॥रुचिर कपोल, चारु कंु डल बर, भ्रुकुटि सरासन की अनुहारी।परम चपल तेहि त्रास मनहुँ खग प्रगटत दरु त न मानत हारी ॥जदपु ति मुखछबि कलप कोटि लगि कहि न जाइ जाकें मुख चारी।तुलसिदास जेहि निरखि ग्वालिनी भजीं तात पति तनय बिसारी॥22॥