Bhajan (भजन) अवधी • Awadhi
जब ते ब्रज तजि गये कन्हाई।तब ते बिरह रबि उदित एकरस सखि बिछुरन-बृष पाई ॥घटत न तेज, चलत नाहिन रथ, रह्यो उर-नभ पर छाई।इन्द्रिय रूप-रासि सोचहि सुठि, सुधि सब की बिसराई ॥भयो सोक-भय-कोक-कोकनद भ्रम-भ्रमरनि सुखदाई।चित-चकोर, मन-मोर-कुमुद-मुद ु सकल बिकल अधिकाई ॥तनु-तड़ाग बल-बारि सुखन लाग्यो परि कुरुपता-काई।प्रान-मीन दिन दीन दबू रे, दसा दस ु ह अब आई ॥तुलसीदास मनोरथ-मन-मृग मरत जहाँ तहँ धाई।राम स्याम सावन भादों बिनु जिय की जरनि न जाई॥29॥