Bhajan (भजन) अवधी • Awadhi
संतत दख ु द सखी! रजनीकर।स्वारथ-रत तब, अबहुँ एकरस, मोको कबहूँ न भयो तापहर ॥निज अंसिक सुख लागि चतुर अति कीन्ही है प्रथम निसा सुभ सुंदर।अब बिनु मन, तन दहत दया तजि, राखत रबि ह्वै नयन बारिधर ॥जद्यपि है दारून बड़वानल राख्यो है जलधि गँभीर धीरतर।ताहू तें परम कठिन जान्यो ससि तज्यो पिता तब भयो ब्योमचर ॥सकल बिकार-कोस बिरहिनि-रिपु, काहे तें याहि सराहत सुर नर?।तुलसिदास त्रैलाक्य मान्य भयो कारन इहै गह्यो गिरिजाबर॥31॥