Pad (पद) अवधी • Awadhi
कछु ह्वै न आइ गयो जनम जाय ।अति दुर्लभ तनु पाइ कपट तजि भजे न राम मन बचन काय ॥लरिकाई बीती अचेत चित, चंचलता चौगुने चाय ।जोबन-जुर जुबती कु पथ्य करि भयो त्रिदोष भरि मदन बाय ॥मध्य बयस धन-हेतु गँवाई कृषी बनिज नाना उपाय !राम बिमुख सुख लह्यो न सपनेहुँ, निसिबासर तयौ तिहूँ ताय ॥सेये नहिं सीतापति-सेवक साधु सुमति भलि भगति भाय ।सुने न पुलकि तनु, कहे न मुदित मन, किए जे चरित रघुबंसराय ॥अब सोचत मनि बिनु भुजंग ज्यो बिकल अंग दले जरा धाय ।सिर धुनि-धुनि पछिताय मींजि कर कोउ न मीत हित दुसह दाय ॥जिन्ह लगि निज परलोक बिगार्यौ, ते लजात होत ठाढ़े ठायँ ।तुलसी अजहुँ सुमिरि रघुनाथहिं, तरो गयंद जाके अर्द्ध नायँ