Pad (पद) अवधी • Awadhi
सुनि सीतापति सील सुभाउ ।मोद न मन, तन पुलक, नयन जल, सो नर खेहर खाउ ॥सिसुपन तें पितु मातु बंधु गुरु सेवक सचिव सखाउ ।कहत राम-बिधु-बदन रिसौहैं सपनेहुँ लख्यो न काउ ॥खेलत संग अनुज बालक नित जोगवत अनट अपाउ ।जीति हारि चुचुकारि दुलारत, देत दिवावत दाउ ॥सिला साप-संताप-बिगत भइ परसत पावन पाउ ।दई सुगति सो न हेरि हरष हिय, चरन छु एको पछिताउ ॥भव-धनु भंजि निदरि भूपति भृगुनाथ खाइ गये ताउ ।छमि अपराध, छमाइ पाँइ परि, इतौ न अनत समाउ ॥कह्यो राज, बन दियो नारिबस, गरि गलानि गयो राउ ।ता कु मातु को मन जोगवत ज्यों निज तन मरम कु घाउ ॥कपि सेवा-बस भए कनौड़े, कह्यौ, पवनसुत आउ ।देबे को न कछू रिनियाँ हौं, धनिक तूँ पत्र लिखाउ ॥अपनाए सुग्रीव बिभीषन, तिन न तज्यो छल-छाउ ।भरत-सभा सनमानि सराहत होत न हृदय अघाउ ॥निज करुना करतूति भगत पर चपत चलत चरचाउ ।सकृत प्रनाम प्रनत-जस बरनत सुनत कहत फिरि गाउ ॥समुझि समुझि गुनग्राम राम के उर अनुराग बढ़ाउ ।तुलसिदास अनयास रामपद पाइहै प्रेम-पसाउ