Pad (पद) अवधी • Awadhi
श्रीहरि-गुरु-पद-कमल भजहु मन तजि अभिमान ।जेहि सेवत पाइय हरि सुख निधान भगवान ॥परिवा प्रथम प्रेम बिनु राम मिलन अति दूरि ।जद्यपि निकट हृदय निज रहे सकल भरि पूरि ॥दुइज द्वैत-मति छाँड़ि चरहि महि-मंडल धीर ।बिगत मोह माया मद हृदय बसत रघुबीर ॥तीज त्रिगुन-पर परम पुरुष श्रीरमन मुकुं द ।गुन सुभाव त्यागे बिनु दुरलभ परमानंद ॥चौथि चारि परिहरहु बुद्धि मन, चित अहंकार ।बिमल बिचार परमपद निज सुख सहज उदार ॥पाँचइँ पाँच परस, रस, सब्द, गंध अरु रूप ।इन्ह कर कहा न कीजिए बहुरि परब भव-कू प ॥छठ षड्बर्ग करिय जय जनकसुता-पति लागि ।रघुपति-कृपा-बारि बिनु नहीं बुताइ लोभागि ॥सातैं सप्तधातु-निर्मित तनु करिय बिचार ।तेहि तनु के र एक फल, कीजै पर-उपकार ॥आठइँ आठ-प्रकृति-पर निर्बिकार श्रीराम ।के हि प्रकार पाइय हरि, हृदय बसहिं बहु काम ॥नवमी नवद्वार-पुर बसि जेहि न आपु भल कीन्ह ।ते नर जोनि अनेक भ्रमत दारून दुख लीन्ह ॥दसइँ दसहु कर संयम जो न करिय जिय जानि ।साधन बृथा होइँ सब मिलहिं न सारँगपानि ॥एकादसी एक मन बस कै सेवहु जाइ ।सोइ ब्रत कर फल पावै आवागमन नसाइ ॥द्वादसि दान देहु अस अभय होइ त्रैलोक ।परहित निरत सो पारन बहुरि न ब्यापत सोक ॥तेरसि तीन अवस्था तजहु भजहु भगवंत ।मन-क्रम-बचन-अगोचर, ब्यापक, ब्याप्य, अनंत ॥चौदसि चौदह भुवन अचर-चर रूप गोपाल ।भेद गए बिनु रघुपति अति न हरहिं जग-जाल ॥पूनो प्रेम-भगति-रस हरि-रस जानहिं दास ।सम सीतल गत-मान ज्ञानरत बिषय उदास ॥त्रिबिध सूल होलिय जरै, खेलिय अब फागु ।जो जिय चहसि परम सुख, तौ यहि मारग लागु ॥श्रुति-पुरान-बुध-संमत चाँचरि चरित मुरारि ।करि बिचार भव तरिय, परिय न कबहुँ जमधारि ॥संसय-समन दमन दुख सुखनिधान हरि एक ।साधु-कृपा बिनु मिलहिं न करिय उपाय अनेक ॥भव-सागर कहँ नाव सुद्ध संतन के चरन ।तुलसिदास प्रयास बिनु मिलहिं राम दुखहरन