Savaiya (सवैया) अवधी • Awadhi
फाटे पट, टूटी छानि, भीख मँगि-मँगि खाय,बिना जग्य बिमुख रहत देव-पितरई।वे हैं दीनबन्धु, दुखी देखि कै दयालु ह्वै हैं,दे हैं कुछ जौ सो हौं जानत अगतरई।द्वारिका लौ जात पिय! एतौ अरसात तुम,कहे कौ लजात, कौन-सी विचित्रई।जौ पै सब जन्म या दरिद्र ही सतायौ तोपै,कौन काज आइहै कृपानिधि की मित्रई॥१८॥