Pad (पद) अवधी • Awadhi
जो पै जिय जानकी-नाथ न जाने ।तौ सब करम धरम स्रमदायक, ऐसेइ कहत सयाने ॥जे सुर, सिद्ध, मुनीस, जोगबिद बेद पुरान बखाने ।पूजा लेत देत पलटे सुख हानि-लाभ अनुमाने ॥काको नाम धोखेहूँ सुमिरत पातक-पुंज सिराने ।बिप्र, बधिक, गज गीध कोटि खल कौन के पेट समाने ॥मेरु से दोष दूरि करि जन के , रेनु से गुन उर आने ।तुलसिदास तेहि सकल आस तजि भजहि न अज हुँ अयाने