Pad (पद) अवधी • Awadhi
मन, इतनोई या तनु को परम फलु ।सब अँग सुभग बिंदुमाधव-छबि तजि सुभाउ अवलोकु एक पलु ॥तरुन अरुन-अंभोज चरन मृदु,नख-दुति हृदय-तिमिर-हारी ।कु लिस-के तु-जव-जलज रेख बर, अंकु स मन-गज-बसकारी ॥कनक-जटित मनि नूपुर, मेखल कटि-तट रटति मधुर बानी ।त्रिबली उदर गँभीर नाभि-सर जहँ उपजे बिरंचि ज्ञानी ॥उर बन-माल पदिक अति सोभित, बिप्र-चरन चित कहँ करषै ।स्याम तामरस-दाम-बरन बपु, पीत बसन सोभा बरषै ॥कर कं कन के यूर मनोहर, देति मोद मुद्रिक न्यारी ।गदा-कं ज-दर-चारु चक्रधर, नाग-सुंड-सम भुज चारी ॥कं बु-ग्रीव, छबिसींव चिबुक द्विज, अधर अरुन, उन्नत नासा ।नव-राजीव-नयन, ससि आनन, सेवक-सुखद बिसद हासा ॥रुचिर कपोल, स्रवन कुं डल, सिर मुकु ट, सुतिलक भाल भ्राजै ।ललित भ्रुकु टि, सुंदर चितवनि, कच निरखि मधुप-अवली लाजै ॥रूप-सील-गुन-खानि दच्छ-दिसि, सिंधु-सुता रत-पद-सेवा ।जाकी कृपा-कटाच्छ चहत सिव, बिधि, मुनि, मनुज, दनुज, देवा ॥तुलसिदास भव-त्रास मिटै तब जब मति येहि सरूप अटकै ।नाहिं त दीन मलीन हीन-सुख कोटि जनम भ्रमि भ्रमि भटकै