Pad (पद) अवधी • Awadhi
हे हरि ! कस न हरहु भ्रम भारी ?जद्यपि मृषा सत्य भासै जब लगि नहिं कृपा तुम्हारी ॥अर्थ अबिद्यमान जानिय संसृति नहिं जाइ गोसाई ।बिन बाँधे निज हठ सठ परबस पर्यो कीर की नाई ॥सपने ब्याधि बिबिध बाधा भइ, मृत्यु उपस्थित आई ।बैद अनेक उपाय करहिं, जागे बिनु पीर न जाई ॥स्रुति-गुरु-साधु-सुमृति-संमत यह दृश्य असत दुखकारी ।तेहि बिनु तजे, भजे बिनु रघुपति बिपति सकै को टारी ?॥बहु उपाय संसार-तरन कहँ बिमल गिरा स्रुति गावै ।तुलसिदास ‘मैं मोर’ गए बिनु जिउ सुख कबहुँ न पावै