Pad (पद) अवधी • Awadhi
मोहि मूढ़ मन बहुत बिगोयो ।याके लिये सुनहु करुनामय मैं जग जनमि-जनमि दुख रोयो ॥सीतल मधुर पियूष सहज सुख निकटहि रहत दूरि जन खोयो ।बहु भाँतिन स्रम करत मोहबस, बृथहि मंदमति बारि बिलोयो ॥करम-कीच जिय जानि सानि चित चाहत कु टिल मलहि मल धोयोतृषावंत सुरसरि बिहाय सठ फिरि फिरि बिकल अकास निचोयो ॥तुलसिदास प्रभु कृपा करहु अब मैं निज दोष कछू नहिं गोयो ।डासत ही गई बीति निसा सब, कबहुँ न नाथ! नींद भरि सोयो